Ανδρολογία

ΠΡΟΩΡΗ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΗ

Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι η δυσκολία ενός άνδρα να ελέγξει την εκσπερμάτισή του, είτε μόνιμα, είτε περιοδικά. Συμβαίνει όταν ένας άνδρας εκσπερματίζει νωρίτερα απ’ ότι ο ίδιος θα ήθελε. Τελευταία επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι είναι περισσότερο νευροβιολογικό φαινόμενο απ’ ότι ψυχολογικό.

Μελετώντας την πρόωρη εκσπερμάτιση διακρίνουμε δύο τύπους:

1Α.       Πρωτοπαθής (χρόνια) δηλαδή όταν ο άνδρας βιώνει το πρόβλημα από την αρχή της σεξουαλικής του ζωής.

1Β.       Δευτεροπαθής (επίκτητη) όταν εμφανίζεται σε κάποια χρονική στιγμή στη ζωή του άνδρα μετά από μια φυσιολογική περίοδο όσον αφορά στον έλεγχο και στη διάρκεια της εκσπερμάτισης.

Η διαδικασία της εκσπερμάτισης ρυθμίζεται από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό μέσω νευροδιαβιβαστών. Η διέγερση των κέντρων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού έχει ως αποτέλεσμα περισταλτικές κινήσεις του βολβοσηραγγώδη και των ισχιοσηραγγωδών μυών του πυελικού εδάφους που οδηγούν στην εκσπερμάτιση.

Στους βιολογικούς παράγοντες περιλαμβάνονται παθήσεις που σχετίζονται με τον θυρεοειδή, τον διαβήτη, τη χρόνια προστατίτιδα και τη διακοπή συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής (για προβλήματα ψυχικής υγείας). Οι ψυχολογικοί παράγοντες που συντελούν στην πρόωρη εκσπερμάτιση είναι ποικίλοι.

Παρόλο που οι άνδρες τις περισσότερες φορές δεν θέλουν να συζητήσουν το πρόβλημα με το γιατρό τους θα ήθελα να γνωρίζετε ότι μετά από μια ειλικρινή συζήτηση μαζί μου θα οδηγηθείτε σε εξατομικευμένη θεραπεία για οριστική λύση του.

ΚΑΤΑΓΜΑ ΠΕΟΥΣ
ΣΤΥΤΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Οργανικά αίτια:

  • Καρδιολογικές παθήσεις
  • Απόφραξη αγγείων
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Παχυσαρκία
  • Νευρολογικά νοσήματα
  • Ορμονικές διαταραχές
  • Νόσος Peyronie
  • Φάρμακα (αντιψωτικά, αντικαταθλιπτικά, αντισταμινικά, αντιυπερτασικά κ.ά.)
  • Κάπνισμα
  • Χρήση ναρκωτικών
  • Αλκοολισμός
  • Θεραπείες για καρκίνο του προστάτη
  • Χειρουργικές επεμβάσεις στην πύελο

 

Ψυχολογικά αίτια:

  • Άγχος
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Προβλήματα στη σχέση
  • Κατάθλιψη
  • Μύθοι γύρω από τις επιδόσεις στο σεξ

 

Θεραπεία

  • Φαρμακευτική αγωγή (αβαναφίλη, βαρδεναφίλη, σιλδεναφίλη και ταδαλαφίλη)
  • Ενδοσηραγγώδεις ενέσεις
  • Κρουστικά κύματα :

Η θεραπεία γίνεται σε 6 με 12 συνεδρίες  σε διάστημα 6 εως εβδομάδων. Στους ασθενείς που υποβλήθηκαν στη θεραπεία παρατηρήθηκε αύξηση της αιματικής ροής στο πέος κατά 50-70 % ενώ το 50 % των ασθενών διακόπτουν τη λήψη φαρμάκων για τη στύση μετά τη θεραπεία.

ΑΝΔΡΙΚΗ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

Περίπου 15% των ζευγαριών είναι υπογόνιμα. Τα ζευγάρια που δεν μπορούν να συλλάβουν ακόμα και αν έχουν συχνές σεξουαλικές επαφές χωρίς προφυλάξεις για ένα χρόνο ή περισσότερο.

Τα αίτια είναι ποικίλα.

  • Χαμηλή παραγωγή σπερματοζωαρίων. Την ακινησία και την αστοχία τους καθώς και εμπόδια που αποτρέπουν την έξοδο του σπέρματος.
  • Ασθένειες, τραυματισμοί.
  • Χρόνια προβλήματα υγείας.
  • Ορμονικά προβλήματα:
  • Υπολειτουργία υπόφυσης
  • Σύνδρομο Kallman
  • Προλακτίνωμα
  • Συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων
  • Διαταραχές θυρεοειδούς αδένα
  • Διαταραχές των όρχεων (περιλαμβάνονται γενετικές ανωμαλίες, κρυψορχία, ατροφία, όγκοι, τραύματα, φλεγμονές)
  • Διαταραχές εκφορητικού συστήματος:
  • Αποφρακτική αζωοσπερμία
  • Ολιγοασθενοσπερμία
  • Επιδιδυμίτιδα
  • Προστατίτιδα και διάφορες λοιμώξεις στην παιδική ή ενήλικη ζωή του άνδρα
  • Βασεκτομή
  • Κιρσοκήλη
  • Διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Παχυσαρκία
ΠΡΙΑΠΙΣΜΟΣ

Ο πριαπισμός είναι η ανεπιθύμητη επίμονη, παρατεταμένη και επώδυνη στύση που παραμένει και μετά την εκσπερμάτιση. Η διαφοροποίησή της από τις συχνές έντονες στύσεις του υγιούς άνδρα είναι ότι διαρκεί πολλές ώρες χωρίς να υπάρχει σεξουαλικό ερέθισμα και επιθυμία. Ο πριαπισμός χωρίζεται σε δυο κατηγορίες:

στον ΙΣΧΑΙΜΙΚΟ φλεβικό πριαπισμό και
στον ΑΡΤΗΡΙΑΚΟ πριαπισμό

Οι αιτίες του φλεβικού ισχαιμικού πριαπισμού είναι οι εξής:

α) Πρωτοπαθής ή ιδιοπαθής (40%)
β) Φάρμακα με κεντρική ή περιφερειακή δράση (αντιυπερτασικά, τραζοδόνη, κοκκαΐνη, μαριχουάνα, βαλεριάνα κ.ά.)
γ) Ενδοσυραγγώδεις ενέσεις αγγειοδραστικών ουσιών (παπαβερίνη, προσταγλανδίνη, φαιντολαμίνη)
δ) Νεοπλασίες και φλεγμονές που προσβάλλουν το πέος
ε) Κακώσεις εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού

Η πάθηση χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση, γιατί μπορεί να καταστρέψει τα σηραγγώδη σώματα του πέους προκαλώντας ίνωση (καταστροφή του στυτικού ιστού) και να οδηγηθεί ο άνδρας σε ανικανότητα.

Στον αρτηριακό πριαπισμό συνήθως έχει προηγηθεί κάποιος τραυματισμός στο πέος ή στο περίνεο. Η στύση μπορεί να είναι αυξομειούμενη με ελάχιστο πόνο και μπορεί να εμφανιστεί ώρες ή και μέρες μετά την κάκωση. Ο αρτηριακός πριαπισμός είναι σπάνιος και δεν απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση. Η συνεχής ροή αρτηριακού αίματος εξασφαλίζει την οξυγόνωση των σηραγγωδών σωμάτων. Αντιμετωπίζεται με ψυχρά επιθέματα, άσκηση πίεσης στο σημείο της ρήξης, αυτόματη επούλωση και λύση του πριαπισμού. Εμβολισμό μετά από παρακέντηση της έσω αιδοίκης αρτηρίας με αυτόλογο θρόμβο ο οποίος διαλύεται σε 48 ώρες και παρακολούθηση της αιμάτωσης των σηραγγωδών σωμάτων με έγχρωμη υπερηχογραφία.

Στον φλεβικό ισχαιμικό πριαπισμό αν ο ασθενής δεν επισκεφτεί άμεσα το γιατρό του μπορεί να εμφανίσει στυτική δυσλειτουργία λόγω βλάβης του στυτικού ιστού και η θεραπεία θα πρέπει να είναι χειρουργική. Ο βαθμός ισχαιμίας που προκαλείται είναι ανάλογος της έκτασης και της διάρκειας της φλεβικής απόφραξης. Ο σηραγγώδης ιστός γίνεται παχύς οιδηματώδης και ινωτικός με αποτέλεσμα τη στυτική δυσλειτουργία.

ΝΟΣΟΣ Peyronie

Η νόσος πήρε το όνομά της από τον Γαλλοχειρουργό Peyronie που το 1743 δημοσίευσε άρθρο που την περιέγραφε. Οποιοσδήποτε άνδρας μπορεί να προσβληθεί από τη νόσο. Εμφανίζεται συνήθως σε άνδρες 40 έως 70 ετών αλλά έχουν αναφερθεί περιστατικά και νεότερων ανδρών. Πολλοί άνδρες όταν εμφανίσουν τα πρώτα συμπτώματα φοβούνται να επισκεφτούν τον γιατρό τους γιατί πιστεύουν ότι πάσχουν από κάτι σοβαρό. Στη νόσο διαχωρίζονται οι στοιβάδες του ινώδους χιτώνα με αποτέλεσμα μικροαιμορραγίες εντός αυτού.

 Αιτίες:

  • Μικροτραυματισμοί κατά τη σεξουαλική επαφή
  • Μικροβιακοί παράγοντες
  • Φλεγμονή
  • Αυτοάνοσα νοσήματα (ερυθηματώδης λύκος, ρευματική αρθρίτιδα)
  • Διουρηθρικές επεμβάσεις

Η διάλυση των πηγμάτων προκαλεί συσσώρευση ινώδους και ινοβλαστών και συνεπάγεται φλεγμονώδη αντίδραση και κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η παραγωγή κολλαγόνου. Αυτή η συσσώρευση κολλαγόνου οδηγεί σε σχηματισμό πλάκας και παρατηρείται στροφή του πέους προς τη μεριά της.

Συμπτώματα:

  • Κάμψη του πέους
  • Πόνος κατά τη στύση
  • Ψηλαφητή σκληρία

Τα συμπτώματα δεν παρατηρούνται σ’ όλους τους ασθενείς στον ίδιο βαθμό.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες και όσο νωρίτερα επισκεφτείτε το γιατρό σας τόσο καλύτερα θα αντιμετωπιστεί η νόσος.

ΝΟΣΟΣ Mondor’s

Στη συγκεκριμένη νόσο θρομβώνεται η επιπολής ραχιαία φλέβα του πέους. Πολλές φορές συνδυάζεται με πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή. Η νόσος δεν επηρεάζει ούτε τη στύση, ούτε τη γονιμότητα. Πρόκειται για μια καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενη νόσο.

Η θεραπεία συνιστάται στη χορήγηση φαρμάκων και αποφυγή σεξουαλικής δραστηριότητας για κάποιες βδομάδες.